Hulpverleningsforum
Wit: Geneeskundige hulpverlening => Pre-Hospitaal => Ambulance => Topic gestart door: vesalius op 14 oktober 2009, 14:33:43
-
N.a.v. dit (http://www.hulpverleningsforum.nl/index.php/topic,30268.30.html) topic hier maar even verder gaan.
De achtergrond:
Op de vraag, aan de huisarts, of de patiënt ook pijn had aan de nek of de rug zei hij nee.
Mijn vriend vroeg aan de pat "De huisarts heeft net gevraagt of je last van je nek hebt, toen had je dat niet. Is dit in de tussentijd nog veranderd?" Toen vertelde de pat dat ze juist had gezegd dat ze wel pijn had. Niet heel veel maar ze had wel pijn. Hierop in overleg met de huisarts de nek manueel gefixeerd. Daarhebben we wel een beetje voor moeten inpraten op de huisarts. Hij dacht dat de pat alleen een commotio had.
Toch vind ik dit lef hebben als EHBO'er. En ook geen teken van goed hulpverlenen, teveel kapiteins op een schip is nooit goed en daar lijkt dit toch wel op. Nu heb je al een huisarts ter plaatse, laat die dan het schip leiden, het is dan ook zijn/haar verantwoordelijkheid.
Al die fixatie op nekletsel lijdt tot meer schade dan dat ermee voorkomen wordt.
en
Sowieso is men in de EHBO (en ook de ambulancewereld) een beetje te gefixeerd op nek fixeren. Alsof er rampen gebeuren als je heldere patienten met wat pijn in de nek niet onmiddelijk stokstijf stil houdt. Zoals een professor traumatologie het hier verwoordde: 'Een heldere, lopende patient bezorgt zichzelf geen dwarslaesie'.
en
Pijn en/of tintelingen, raar gevoel bij een whiplash of hoogenergetisch letsel is niet ongewoon.
Vroeger spraken we uitsluitend over een whiplash, tegenwoordig praat iedereen over nekkragen, planken en hoogenergetisch letsel en werd (hals)wervelletsel niet zelden over het hoofd gezien of werd er domweg niet aan gedacht door de hulpverleners.
Tegenwoordig weten we beter (!?!)
Voorkomen is altijd beter dan genezen, maar het moet niet (weer) leiden tot panisch en krampachtig hulpverleningsgedrag van de ambulancezorg en EHBO-ers.
Bij een aanrijding met hoge snelheid of een val van hoogte is de kans zeer aannemelijk dat er sprake kan zijn van wervelletsel en is m.i. het fixeren ook gerechtvaardigd zodra een hoogenergetisch letsel is onderkend.
Een uitspraak bij de Schiphol crash is sterk overdreven: "Iedereen een nekkraag en op de plank"
Afgezien van de beschikbare materialen, zou het handig zijn alleen die slachtoffers te voorzien van nekkraag als daar bij de eerste beoordeling of indicatie reden toe is.
Bij later optredende klachten kan het alsnog, zeker als je al je aandacht op ernstig gewonden moet richten.
Wat bedoel je hier nu mee? Spreek je jezelf niet een beetje tegen? Eerst zeg je dat fixeren gerechtvaardigd is bij ieder hoogenergetisch letsel en vervolgens weerspreek je die uitspraak door te zeggen dat bij de Schiphol crash niet iedereen gefixeerd zou moeten worden.
Zullen we het hele whiplash gebeuren hier trouwens niet liever buiten laten? Daar beginnen we net een beetje vanaf te raken.
-
En wat meer achtergrondinformatie. Er is nog nooit middels goed onderzoek aangetoond dat immobilisatie beschermt tegen verslechtering van reeds bestaand wervelletsel. Wel zijn er casusbeschrijvingen dat zonder immobilisatie verergering opgetreden is, de vraag is dan echter of dat met immobilisatie voorkomen had kunnen worden. Intuïtief gezien valt er wel wat te zeggen voor immobilisatie ondanks dat er ook aantoonbaar letsel kan optreden door immobilisatie (denk bv. aan moeizamere ademhaling, decubitus, verhoogde intracraniële druk en angst). Om deze reden is er veel onderzoek gedaan naar beslisregels om wervelletsel uit te kunnen sluiten.
Er zijn sowieso 2 beslisregels gevalideerd voor gebruik in een klinische setting. De meest gangbare is die onderzocht in de "National Emergency X-Radiography Utilization Study" (NEXUS) en is ook degene waar het LPA zijn protocol op heeft gebaseerd:
- alerte patiënt.
- geen intoxicatie.
- geen pijn in de middenlijn van de cervicale wervelkolom.
- geen pijnlijk afleidend letsel. (Dit betreft letsel elders aan het lichaam dat voldoende ernstig is om pijn in de cervicale wervelkolom te overheersen)
- geen neurologische afwijkingen die kunnen worden veroorzaakt door cervicaal letsel.
Een andere, de Canadian C-Spine Rule (CCR) is van recentere aard en zou zelfs nog iets nauwkeuriger zijn dan de NEXUS alhoewel op dat onderzoek nog wel wat valt aan te merken. Belangrijk kenmerk van deze regel is of de patiënt zijn/haar hoofd 45 graden naar links en rechts kan draaien
In de meest recente versie van de ATLS-manual zijn deze dan ook samengevoegd, echter is het criterium van " afleidend letsel" weggelaten. In de praktijk wordt hier echter wel rekening mee gehouden.
Hoe zijn de ervaringen van de ambulance-verpleegkundigen hier m.b.t. acceptatie van de toepassing van deze regels bij ontvangst op de SEH? Hoe wordt er omgegaan met immobilisatie, wordt deze tijdig verwijderd/vervangen?
Zie voor veel meer informatie de dit jaar definitief geworden richtlijn van het CBO "Wervelletsel" (http://www.cbo.nl/Downloads/355/rl_wervel_09def.pdf)
-
Of iets overdreven is weet je alleen achteraf ;)
Ambulancediensten en (gelukkig) ook steeds meer EHBO-ers zorgen voor fixatie bij patienten die bij ongevallen zijn betrokken die vallen onder bepaalde criteria.
Je moet je afvragen waarom is deze instructie tot stand gekomen?
Door vele ervaringen met ongevalsslachtoffers blijkt dat slachtoffers met Hoog Energetisch Trauma een grotere kans hebben op (o.a.) nekletsel daarom is deze richtlijn tot stand gekomen.
Iedere hulpverlener die dit bewust naast zich neer legt neemt een groot risico.
Als voorbeeld wil ik de volgende casus voorleggen:
Op de SEH wordt een man door de ambulancedienst gebracht met een gecompliceerde onderbeenfractuur. Deze man was met 70 - 80 km/uur tegen een stilstaande bus gereden. Man was volgens protocol behandeld met Halskraag, O2, plank, infuus, pijnstilling, spalk li onderbeen.
Echtgenote was erg bezorgd en reed mee met ambulance.
Op de traumakamer wordt de man onderzocht en ik vraag aan de echtgenote hoe het gaat. Blijkt dat ze ook in de auto had gezeten en zich steeds minder goed begon te voelen.
Ik heb haar meegenomen en onderzocht. Mw had een seatbellsign (grote bloeduitstorting van de gordel) van zo'n 25 cm bij 8 cm. Echtgenote werd dus slachtoffer2 en geplankt en gekraagd.
Mw bleek een fractuur van L1 en L2 te hebben, vrij vocht bij de nier en een longcontusie.
Mw had geen klachten aangegeven op de plaats van het ongeval en was verder niet onderzocht.
Was zij daar ter plaatse volgens de richtlijnen behandeld (plank kraag etc) dan was dat als overdreven ervaren.
Helaas gebeuren dit soort casussen regelmatig.
Natuurlijk is het gunstig als een slachtoffer nog heeft gelopen, de kans op een dwarsleasie is dan een stuk kleiner, maar wat gebeurd er als je zo iemand niet fixeerd en pijnstilling gaat geven ( de spieren ontspannen en bieden minder stevigheid aan de wervelkolom) Je kan als arts of verpleegkundige dit achteraf niet verantwoorden vooral als de situatie verergerd.
-
Als voorbeeld wil ik de volgende casus voorleggen:
Mijn opa rookt en is 95. Betekent dat dat roken niet schadelijk is?
Deze casus zegt mij om eerlijk te zijn helemaal niks, het is een leuke anecdote maar meer ook niet. Immobilisatie is ooit begonnen in een tijdperk waarbij de mening van professoren voor waarheid werd aangenomen, inmiddels zitten we in een tijd dat er meer waarde aan degelijk onderzoek wordt gehecht. En die is in het geval van immobilisatie niet zo duidelijk positief, waarbij je je dan kan afvragen of iedereen immobiliseren niet meer nevenschade veroorzaakt.
Dit is dan ook de gedachte achter de nieuwe richtlijn van het CBO die hier veel dieper op ingaat en vandaar dat er dan ook criteria onderzocht zijn waarmee de wervelkolom vrijgegeven kan worden. Ik ben dus ook niet voor totaal niet immobiliseren maar voor onderbouwd immobiliseren. Overigens bevat ook de CBO-richtlijn weinig echte evidence en zijn veel adviezen gebaseerd op level 3 en 4 bewijs (casuïstiek en meningen van experts). Iets waar dus de komende jaren nog veel aan te verbeteren valt.
-
Citaat van: Willem D. op 14 Oktober 2009, 14:10:15
Pijn en/of tintelingen, raar gevoel bij een whiplash of hoogenergetisch letsel is niet ongewoon.
Vroeger spraken we uitsluitend over een whiplash, tegenwoordig praat iedereen over nekkragen, planken en hoogenergetisch letsel en werd (hals)wervelletsel niet zelden over het hoofd gezien of werd er domweg niet aan gedacht door de hulpverleners.
Tegenwoordig weten we beter (!?!)
Voorkomen is altijd beter dan genezen, maar het moet niet (weer) leiden tot panisch en krampachtig hulpverleningsgedrag van de ambulancezorg en EHBO-ers.
Bij een aanrijding met hoge snelheid of een val van hoogte is de kans zeer aannemelijk dat er sprake kan zijn van wervelletsel en is m.i. het fixeren ook gerechtvaardigd zodra een hoogenergetisch letsel is onderkend.
Een uitspraak bij de Schiphol crash is sterk overdreven: "Iedereen een nekkraag en op de plank"
Afgezien van de beschikbare materialen, zou het handig zijn alleen die slachtoffers te voorzien van nekkraag als daar bij de eerste beoordeling of indicatie reden toe is.
Bij later optredende klachten kan het alsnog, zeker als je al je aandacht op ernstig gewonden moet richten.
Wat bedoel je hier nu mee? Spreek je jezelf niet een beetje tegen? Eerst zeg je dat fixeren gerechtvaardigd is bij ieder hoogenergetisch letsel en vervolgens weerspreek je die uitspraak door te zeggen dat bij de Schiphol crash niet iedereen gefixeerd zou moeten worden.
Zullen we het hele whiplash gebeuren hier trouwens niet liever buiten laten? Daar beginnen we net een beetje vanaf te raken.
Ik bedoel dus dat de Schiphol crash een hoogenergetisch ongeval was, maar dat het niet hoeft te betekenen dat iedereen hoogenergetisch (wervel)letsel heeft.
Achteraf blijkt dat veel passagiers het vliegtuig hebben kunnen verlaten zonder ernstige lichamelijke letsels (lees wervelletsel).
Onze rampenbestrijdingsorganisatie (of welke dan ook ter wereld) is niet/nooit in staat om binnen een 1/2 - 1 uur bij 100 personen of meer bij elk slachtoffer het hoofd te fixeren, een nekkrraag aan te leggen en te planken, en vervolgens binnen een paar uur wervelletsel uit te sluiten in het ziekenhuis.
Je zal dan ook duidelijke prioriteiten moeten stellen, wie wel of wie (nog) niet.
Dus iedereen "fixeren, nekkraag en planken" vind ik onrealistisch.
-
Hoe zijn de ervaringen van de ambulance-verpleegkundigen hier m.b.t. acceptatie van de toepassing van deze regels bij ontvangst op de SEH? Hoe wordt er omgegaan met immobilisatie, wordt deze tijdig verwijderd/vervangen?
het is bij ons een beetje anders om ;)
Op de SEH worden de regels wel al toegepast, patiënt is dus veel sneller van de plank
-
BMJ van deze week (BMJ 2009;339:b4146 (http://www.bmj.com/cgi/content/short/339/oct29_4/b4146?rss=1)):
Implementation of the Canadian C-Spine Rule: prospective 12 centre cluster randomised trial
by Stiell, I. G, Clement, C. M, Grimshaw, J., Brison, R. J, Rowe, B. H, Schull, M. J, Lee, J. S, Brehaut, J., McKnight, R D., Eisenhauer, M. A, Dreyer, J., Letovsky, E., Rutledge, T., MacPhail, I., Ross, S., Shah, A., Perry, J. J, Holroyd, B. R, Ip, U., Lesiuk, H., Wells, G. A
Objective: To evaluate the effectiveness of an active strategy to implement the validated Canadian C-Spine Rule into multiple emergency departments.
Design: Matched pair cluster randomised trial.
Setting: University and community emergency departments in Canada.
Participants: 11 824 alert and stable adults presenting with blunt trauma to the head or neck at one of 12 hospitals.
Interventions: Six hospitals were randomly allocated to the intervention and six to the control. At the intervention sites, active strategies were used to implement the Canadian C-Spine Rule, including education, policy, and real time reminders on radiology requisitions. No specific intervention was introduced to alter the behaviour of doctors requesting cervical spine imaging at the control sites.
Main outcome measure: Diagnostic imaging rate of the cervical spine during two 12 month before and after periods.
Results: Patients were balanced between control and intervention sites. From the before to the after periods, the intervention group showed a relative reduction in cervical spine imaging of 12.8% (95% confidence interval 9% to 16%; 61.7% v 53.3%; P=0.01) and the control group a relative increase of 12.5% (7% to 18%; 52.8% v 58.9%; P=0.03). These changes were significant when both groups were compared (P<0.001). No fractures were missed and no adverse outcomes occurred.
Conclusions: Implementation of the Canadian C-Spine Rule led to a significant decrease in imaging without injuries being missed or patient morbidity. Final imaging rates were much lower at intervention sites than at most US hospitals. Widespread implementation of this rule could lead to reduced healthcare costs and more efficient patient flow in busy emergency departments worldwide.
Trial registration: Clinical trials NCT00290875.
-
Het is een interessante ontwikkeling.
Onze SEH afdeling doet mee met een onderzoek van het Erasmus MC waar ze dit aan het onderzoeken zijn.
zeer benieuwd naar de uitkomsten
-
Ik heb het altijd bijzonder gevonden dat ik nooit een helder antwoord kreeg/krijg op mijn vraag: "Waarom fixeren we?"
Evendence based behandeling is een zeer belangrijk argument in de medische wereld van vandaag , maar voor wat betreft de wervelimmobilisatie zijn er alleen onderzoeks gegevens uit andere landen (VS) beschikbaar. En die situatie daar is in veel gevallen afwijkend t.o. van de Nederlandse situatie. Denk aan alcohol gebruik in verkeer, gordels dragen, snelheden, wegennet, technische staat van de auto's, scholing hulpverleners, disciplines etc...
Op de SOSA, PHTLS hebben ze geen representatief Nederlands onderzoek die het voor mij onderstrepen dat de behandeling zoals wij die comform LPA 7.1 aanbieden de juist is.
Hoeveel % van de aangeboden geïmmobiliseerde s.o had daadwerkeijk letsel?
De andere kant is dat ik veel mensen op een plank weggebracht heb, maar diegenen die daadwerkelijk wervelletsel hadden waren vaak de "onbenullige"valpartijen; van een bank gevallen, gestruikeld van het stoepje. Aan de andere kant werken we nu met duidelijke protocollen( en ons gezonde verstand!), en dat maakt dat ik mensen bij twijfel fixeer. Het blijft toch lullig als je een # mist.
Er ligt in de Nederlandse Ambulancezorg nog heel veel werk op het gebied van onderzoek!
Tijd om vooruit te kijken....
-
absoluut mee eens Tintin!
je onderbouwing wat betreft dat de onderzoeken uit het buitenland zijn ben ik helemaal mee eens, daarom ben ik ook zeer benieuwd wat er uit dit nederlands onderzoek komt.
ook herken ik in je verhaal "uit de praktijk" de laatste trap trede missen en dan wervel fractuur etc.
zo ook de patiënten die al een paar weken rondlopen met een fractuur en via de huisarts toch eens voor foto gaan en dan op de SEH komen voor verdere behandeling ;)
-
"Waarom fixeren we?"
Natuurlijk is het handelen op basis van EBP een belangrijk argument. Echter bij een onderzoek naar wervelimmobilisatie zal de controlegroep een beetje lastig worden aangezien er te veel variabelen zijn. Daarom handelen wij in dit onderwerp mede op basis van "best practice" en is het aan ons om te beslissen om wel of niet te immobiliseren.
Je hoeft het niet te doen, echter bestaat de kans dat er toch letsel van de CWK aanwezig is. Zolang je maar kan beargumenteren waarom je wel of niet immobiliseerd...ben je in mijn ogen goed bezig.
En Willem D...je schrijft het heel goed..."achteraf"...hebben de meeste mensen het vliegtuig kunnen verlaten zonder wervelletsel....maar er zijn veel argumenten om iedereen te verdenken van CWK letsel. :) Fixatie is soms zwart, wit en grijs....dat bljft het mooie aan het vak ;)
-
Er is een essentieel verschil tussen Fixatie/Immobilisatie van de wervelkolom binnen het ziekenhuis en buiten het ziekenhuis.. En dat zit hem dat buiten het ziekenhuis, (rescue, ambulancezorg) is dat de patient getransporteert moet worden, waarbij er tijdens de transport fase enorme krachten (energetische krachten) op de patient komt.
Als een patient met een onstabiele wervelbreuk, onvoldoende gefixeerd is, en toch getransporteerd wordt, dan kan dat leiden tot meer schade..
Als je kijkt naar de epidemiologie dan blijkt uit veel onderzoeken dat het absolute aantal gediagnostiseerde patienten met daadwerkelijk wervelletsel gelukkig een klein aantal (2% tot 3%) is van de aantal mensen die binnen gebracht worden met mogelijke verdenking van wervelletsel.
Het grootste probleem is dat van die 2% traumagevallen en slechts 50% van die patienten concrete lichamelijke symptomen hebben en de andere 50% geen directe of indirecte lichamelijke symptomen heeft..
Gezien de kosten (€ 200.000,00 per jaar) die een verlamde patient ons de maatschappij kost, en dat het buiten het ziekenhuis niet vast te stellen is, of dat iemand daadwerkelijk wervelletsel heeft, is het goedkoper (1.200,00-800,00 euro)om in de ambulancezorg het zekere voor het onzekere te nemen.
Juist omdat de transportfase een hoge kans oplevert voor verergering van het letsel.
Ik ken een aantal inmiddels wel gedateerde onderzoeken, (echter nog steeds niet achterhaald), uit Amerika, Duitsland, Zwitserzland, Engeland die dit soort cijfers bevestigen.
Bij binnenkomst, op de SEH, kan je ook rekening houden met andere omstandigheden, omdat daar er een vrij stabiele en rustige omgeving is. en dat de transportfasen met veel minder krachten op de patient gepaard gaan dan gebruikelijk zijn in de ambulancezorg, en reddingsfasen..
-
Je hoeft het niet te doen, echter bestaat de kans dat er toch letsel van de CWK aanwezig is. Zolang je maar kan beargumenteren waarom je wel of niet immobiliseerd...ben je in mijn ogen goed bezig.
Maar is er dan voldoende kennis van de mogelijke nadelige gevolgen die fixatie heeft? Is daar aandacht voor tijdens (bij-)scholingen? Naar mijn idee wordt daar nog te weinig aandacht aan besteedt.
-
Gezien de kosten (€ 200.000,00 per jaar) die een verlamde patient ons de maatschappij kost, en dat het buiten het ziekenhuis niet vast te stellen is, of dat iemand daadwerkelijk wervelletsel heeft, is het goedkoper (1.200,00-800,00 euro)om in de ambulancezorg het zekere voor het onzekere te nemen.
Ik ben het met je eens dat er onderscheid dient te zijn tussen de pre- en de hospitale fase. Je cijfers geven alleen wel een enigszins vertekend beeld omdat je geen rekening houdt met de morbiditeit die fixatie oplevert. Denk aan decubitus, extra afkoeling, pijn, etc.
Hoog tijd voor actueel onderzoek dus :)
-
Ik ben het met je eens dat er onderscheid dient te zijn tussen de pre- en de hospitale fase. Je cijfers geven alleen wel een enigszins vertekend beeld omdat je geen rekening houdt met de morbiditeit die fixatie oplevert. Denk aan decubitus, extra afkoeling, pijn, etc.
Hoog tijd voor actueel onderzoek dus :)
Een goed uitgevoerde immobilisatie (fixatie is een middel, om daar toe te komen), levert geen verhoogde morbiditeit(sterftecijfer. ziektecijfers op) op.. Ik ken geen onderzoek cijfers die dat bevestigen..
Bij trauma is decubitus geen issue, gemiddeld ligt een patient echt niet langer dan 8 uur op de plank,het ligt soms ongemakkelijk, maar ook daar is door slimme fixatie technieken toe te passen, vaak wat aan te doen...
Afkoeling is bij elke trauma een issue, en elke professional heeft voldoende toerusting en middelen om dat snel op te lossen, of afkoeling te beperken.
Pijn, ongemak en stress, is altijd een issue, en elke professional heeft voldoende toerusting en middelen om dat snel op te lossen, of afkoeling te beperken.
Dus een goede immobilisatie met goede technieken, (goede handmatige stabilisatie, juiste type logroll, correcte manipulatie van het lichaam in neutrale posite, goed gebruik maken van padding en fixatietechnieken en slimme verplaats en vervoerstechieken zorgen voor meer comfort..
Maar de meeste stress en pijn en het last hebben van de beperkte comfort je weg door iemand die duidelijk kan communiceren met de patient.
Dus verhoogde ziekte en sterftecijfers door immobilisatie geloof ik niet zo in, dan moet het wel zo beroerd zijn uitgevoerd, dat je het beter niet had kunnen doen..
Echter wat wel veel gebeurd is dat Co-morbiditeit (het tegelijkertijd hebben van twee of meer letsels of stoornissen) de cijfers enorm kunnen kunnen vertekenen..
De het verhaal dat een slachtoffer met 1e en 2e graads brandwonden over 80% oppervlakte van zijn lichaam onderkoeld geraakt was door gebruik van Burnshield, en dat gebruik van Burnshield heeft gezorgt voor een extra verslechtering van de patient zegt mij genoeg over de kennis van sommige publicisten.
Zie ik graag allerlei onderzoeken te gemoet...Maar elke onderzoek, die de geleverde zorg op de ongevalslocatie en transportfase overslaat, kan direct naar de prullebak.. De huidige protocollen tegen het licht houden is niets mis mee..
Echter zolang de meerkosten van immobilisatie in de ambulancezorg en op de SEH kosten, maar een miniscule fractie zijn van de kosten van een blijvend gehandicapte arbeidsongeschikte patient, zie ik de huidige protocollen niet zo snel veranderen..
-
Een goed uitgevoerde immobilisatie (fixatie is een middel, om daar toe te komen), levert geen verhoogde morbiditeit(sterftecijfer. ziektecijfers op) op.. Ik ken geen onderzoek cijfers die dat bevestigen..
- Totten VY, Sugarman DB. Respiratory effects of spinal immobilization. Prehosp Emerg Care.
Oct-Dec 1999;3(4):347-352 (Experimental – 39 Volunteers). - Kwan I, Bunn F, Roberts I. Spinal immobilization for trauma patients. Cochrane Database Syst
Rev. 2001(2):CD002803. (Systematic Review). - Butman AM, Schelble DT, Vomacka RW. The relevance of the occult cervical spine controversy
and mechanism of injury to prehospital protocols: a review of the issues and literature. Prehosp
Disaster Med. Jul-Sep 1996;11(3):228-233. (Systematic Review). - Bauer D, Kowalski R. Effect of spinal immobilization devices on pulmonary function in the
healthy, non-smoking man. Ann Emerg Med. Sep 1988;17(9):915-918. (Prospective
Observational – 15 Volunteers). - Cordell WH, Hollingsworth JC, Olinger ML, Stroman SJ, Nelson DR. Pain and tissue-interface
pressures during spine-board immobilization. Ann Emerg Med. Jul 1995;26(1):31-36.
(Experimental – 20 Volunteers). - Davies G, Deakin C, Wilson A. The effect of a rigis collar on intracranial pressure. Injury. Nov
1996;27(9):647-649. (Experimental – 19 Volunteers). - Hewitt S. Skin necrosis caused by a semi-rigid cervical collar in a ventilated patient with multiple
injuries. Injury. Jul 1994;25(5):323-324. (Case Report).
Dit zijn de verwijzingen die vermeld worden in de CBO-richtlijn "Wervelletsel" mbt ongewenste neveneffecten danwel complicaties van immobilisatie. Heb geen tijd om ze allemaal te lezen, ik hou het bij de samenvatting in de CBO-richtlijn ;)
Bedenk goed dat niet iedereen zich zomaar laat fixeren of dusdanig bewust is van zijn omgeving (tgv ongeval danwel drank/drugs) dat hij bereikbaar is voor geruststelling. Daarnaast kan decubitus veel binnen een veel kortere tijd dan 8 uur optreden en bemoeilijkt een wervelplank wel degelijk het tegengaan van afkoeling, alleen al doordat je de onderkant niet goed kan inpakken.
Nogmaals, ik ben zeker niet tegen fixeren/immobiliseren mits er goed over nagedacht wordt en het niet gedaan wordt omdat we het kunnen/moeten.
-
Ik ken het CBO richtlijn en ook de meeste van de genoemde referenties...
Het misschien wel aardig om te weten dat immobilisatie ook om andere manieren bereikt kan worden, dan de standaard plank, de standaard headbloks en de standaard spin..
de huidige in gebruik zijnde methode in de ambulancesector, is niet de meest ideale, en word ook per ambulancedienst vaak verschillend uitgevoerd..
Ik heb nu ambulancediensten uit NOG, IJsselvecht, Drenthe, friesland, Haaglanden, Amsterdam, brabant meegemaakt, en er zitten grote verschillen in de uitvoering in het bereiken van de immobilisatie..
Naast de plekken waar de spin word gebruikt, word er ook heel anders omgegaan met padding, (comfort en immobilsatie verhogend)
Er zijn vanuit verschillende internationale organisaties verschillende manieren waar op je complicaties kan voorkomen..
-
Interessante kijk op immobilisatie. (http://roguemedic.blogspot.com/2009/11/spinal-immobilization-harm.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed:+RogueMedic+(Rogue+Medic)&utm_content=Google+Reader) Weliswaar vanuit Amerika maar "Rogue Medic" heeft een goede kritische blik, veel kennis van literatuur en een prettige schrijfstijl.
-
Maar is er dan voldoende kennis van de mogelijke nadelige gevolgen die fixatie heeft? Is daar aandacht voor tijdens (bij-)scholingen? Naar mijn idee wordt daar nog te weinig aandacht aan besteedt.
Hoe kom jij aan dat idee/veronderstelling? Acthergrond?
Ik ben benieuwd ;)